
Ξεκινήσαμε να μιλάμε για την ενσυναίσθηση με μια απλή αλλά δυνατή εικόνα:
Να μπαίνουμε στα παπούτσια του άλλου. Ρωτήσαμε τα παιδιά: «Τι σημαίνει να φοράω τα παπούτσια κάποιου άλλου;» Οι απαντήσεις τους μας οδήγησαν στο νόημα: ενσυναίσθηση σημαίνει νιώθω πώς νιώθεις. Εκεί δεν χωραει ο εγωισμός. Η ενσυναίσθηση ξεκινά όταν κάνουμε ένα βήμα πίσω από το «εγώ» και ένα βήμα μπροστά προς τον άλλον. Αφορμή μας στάθηκε το παραμύθι «Τα παπούτσια των άλλων». Μέσα από την ιστορία μιλήσαμε για:συναισθήματα, ανάγκες αλλά και τη δύναμη του να βλέπουμε τον κόσμο μέσα από τα μάτια του άλλου Στη συνέχεια, δοκιμάσαμε τα παπούτσια των φίλων μας και προσπαθήσαμε να φανταστούμε:«Πώς νιώθει ο φίλος μου όταν τα φορά;», «Τι μπορεί να του είναι δύσκολο;» ,«Τι θα τον βοηθούσε;»


Παρατηρήσαμε εικόνες με παιδιά σε διαφορετικές καταστάσεις που βίωναν ποικίλα συναισθήματα. Συζητήσαμε τι μπορεί να νιώθουν, ποια γεγονότα οδήγησαν σε αυτά τα συναισθήματα και πώς θα αντιδρούσαμε εμείς αν βρισκόμασταν στη θέση τους.

Φτιάξαμε και δύο ζάρια συναισθημάτων και διαφορετικών παπουτσιών και ρίχνοντάς τα δημιουργούσαμε ιστορίες όπως: «Ένας που φοράει γαλότσες και νιώθει ντροπαλός…» και προσπαθούσαμε να σκεφτούμε: πώς νιώθει και τι χρειάζεται αυτός ο χαρακτήρας.

Δαβάσαμε το βιβλίο Το τερατάκι των συναισθημάτων και υλοποιήσαμε βιωματικές δραστηριότητες βασισμένες στο περιεχόμενό του. Παίξαμε παιχνίδια ρόλων, όπως το παιχνίδι με το «μπουκάλι», όπου κάθε φορά που αυτό σταματούσε σε ένα συναίσθημα, τα παιδιά καλούνταν να το αποδώσουν με την κίνηση του σώματός τους και τις εκφράσεις του προσώπου τους.


Επιπλέον, διαβάσαμε το βιβλίο Τρώγεται η ενσυναίσθηση; και συζητήσαμε την έννοια της ενσυναίσθησης σε αντίθεση με τον εγωισμό. Τα παιδιά προβληματίστηκαν για το αν ο εγωισμός μπορεί να «χωρέσει» μέσα στην ενσυναίσθηση και κατέληξαν, μέσα από παραδείγματα, στο πώς οι δύο έννοιες διαφέρουν και πώς η ενσυναίσθηση βοηθά στις σχέσεις μας με τους άλλους.

Με μια χαρτονένια κατσαρόλα, μαγειρέψαμε τα «υλικά» της ενσυναίσθησης. Στο τέλος κάθε παιδί μοιράστηκε: «Πότε χρησιμοποιώ αυτή τη σούπα στην καθημερινότητά μου;»


Ενσυναίσθηση & Καλοσύνη τα Χριστούγεννα. Κάθε μέρα, στην πόρτα της τάξης μας περίμενε μια αποστολή καλοσύνης:
χαμόγελο, βοήθεια, γλυκός λόγος, έλα να παίξουμε μαζί. Με τη μικρή ιστορία «Η Αγκαλιά που Ανθίζει» και το Λουλούδι της Καλοσύνης, είδαμε πως η ενσυναίσθηση γεννά την καλοσύνη.

Στη συνέχεια, η ενσυναίσθηση μάς βοήθησε να μιλήσουμε για τις συγκρούσεις. Διαβάσαμε το παραμύθι «Το Σπρωξογαϊδουράκι και η Κατσίκα», όπου σε ένα στενό μονοπάτι κανείς δεν κάνει πίσω… μέχρι να εμφανιστεί η Χελωνίτσα, που ακούει και τους δύο και βοηθά να βρεθεί λύση. Παρακολουθήσαμε επίσης την ταινία μικρού μήκους The Bridge, που μας έδειξε πως οι επιλογές μας μπορούν να οδηγήσουν είτε στη σύγκρουση είτε στη συμφιλίωση.


«Τι είναι σύγκρουση;» Με καταιγισμό ιδεών τα παιδιά είπαν: «μαλώνουμε», «θυμώνουμε», «φωνάζουμε», «μένω μόνος»… Παρατηρήσαμε – συγκρίναμε – ταξινομήσαμε. Δουλέψαμε με εικόνες: συγκρούσεων,συνεργασίας, αδιαφορίας,βοήθειας. Τα παιδιά τις παρατήρησαν, τις ταξινόμησαν και συζήτησαν: ποια δείχνει σύγκρουση; ποια λύση; ποια συναισθήματα;

Καταλάβαμε ότι τα αντικείμενα συγκρούοντα, οι άνθρωποι όμως νιώθουν! Και εκεί χρειάζεται ο διαμεσολαβητής: κάποιος που δεν διαλέγει πλευρά, αλλά ακούει και βοηθά.! Μέσα από θεατρικό παιχνίδι, τα παιδιά:έπαιξαν ρόλους φίλων που διαφωνούν, έγιναν διαμεσολαβητές. Μάθαμε να σταματάμε,ακούμε, ρωτάμε «πώς νιώθεις;»,βρίσκουμε λύσεις καλές και για όλους. Καταγράψαμε και τα βήματα της διαμεσολάβησης.




Ένας καλός διαμεσολαβητής ξέρει να ακόυει τους άλλους. Εξασκηθήκαμε σε αυτή τη σημαντική δεξιότητα με παιχνιδι όπου δύο παιδιά προσπάθησαν να αποτυπώσουν το ίδιο σχέδιο συμφωνα μόνο με τις οδηγίες που έδινε ο ένας από τους δύο.


Μέσα από πράξεις καλοσύνης, ιστορίες και συζήτηση, δημιουργήσαμε το Στεφάνι της Φιλίας, γεμάτο λέξεις και σύμβολα αγάπης, συνεργασίας και αποδοχής.

Η ενσυναίσθηση μας μαθαίνει να καταλαβαίνουμε τον άλλον, να ακούμε με την καρδιά και η διαμεσολάβηση να βρίσκουμε λύσεις μαζί. Έτσι χτίζονται οι πιο δυνατές φιλίες!!! Όταν μπαίνουμε στα παπούτσια του άλλου χτίζουμε σχέσεις με σεβασμό, καλοσύνη και αγάπη!!!